دو تعریف از شیشه
- محصولی غیرآلی ذوبشدهای است که بدون تبلور تا مرحلهی سردشدن شیشه سخت شده باشد.
- جسمی غیرآلی که شرایط موجود آن مشابه شرایط مایع همان جسم باشد، ولی در نتیجه تغییر برگشتپذیر گرانروی آن حین سردشدن، به چنان درجهای از گرانروی رسیده که از نظر کلیه شرایط عملی میتوان آن را جامد فرض کرد.
شیشه نوعی مادهی صنعتی غیرآلی است که ویژگیهای مساعد زیادی دارد. همین ویژگیها است که باعث میشود، استفادههای زیادی در زندگی ما داشته باشد. تقریبا تمام شیشههای تجاری بازار با استفاده از مواد خام طبیعی تولید میشوند. ترکیب شیمیایی هرکدام از این شیشهها با اضافهکردن مواد خاص، فرآیند خاصی از تولید ریختهگری، بصورتی طراحیشده که ویژگیهای خاصی داشته باشند. مشتریان این صنعت تولیدکنندگان را دائما به سمت کیفیت بالاتر سوق میدهند و این تعامل بین مشتری و تولیدکننده است که در طول سالها، کیفیت شیشه را بالا و بالاتر برده است. بنابراین تولیدکنندگان باید همواره به فکر بهبود تکنولوژیهای خود باشند. بیشتر شیشههای تولیدشدهی تجاری از گونهی شناور یا ظرفی هستند.

تقریبا تمام اکسیدهایی که ترکیب شیمیایی شیشه را میسازند از سنگها و مواد معدنی طبیعی گرفته میشوند. از آنجایی که مواد معدنی مورد نیاز تولید شیشه معمولا در ترکیب با مواد زیانبار به شیشهی دیگر هستند، این مواد را باید با روشهای بهینهسازی شدهای جدا کرد. از آنجایی که حتی مقدار کمی ماده میتواند روی خواص شیشه تاثیر داشته باشد، ذکر خصوصیات این مواد خام اهمیت بالایی دارد. در تولید شیشههای تجاری با به کارگیری اثر گذار دادههای ورودی، میتوان به بازدهی بالایی رسید.
شروطی برای تشکیل شیشه
- پیوند کاتیون – اکسیژن ترکیبات تشکیلدهندهی شیشه باید: 1. انعطاف لازم برای تشکیل ساختمان بلوری نامنظم را داشته باشد. 2. قدرت کافی جهت حفظ ثبات این بینظمی را داشته باشند.
- بینظمی بدست آمده در هنگام سردشدن ذوب، حفظ شود.
چهار ویژگی لازم برای هر شیشه:
- باید نیازهای مصارف نهایی را برآورده کند.
- باید نیازهای مربوط به ذوب، شکلدادن و همگنی را برطرف کند.
- نیازهای شکلدهی را برطرف کند.
- هزینهی تولید آن قابل رعایت باشد.
مواد اصلی تشکیلدهنده شیشه:
سیلیس، سنگآهک، دولومیت، سودااش، براکس و…
تصفیهکنندههای شیشه:
اکسید ارسنیک، نیترات سدیم، انواع سولفاتها

