پرش به محتوا

آشانایی با سیستم احتراق در کوره شیشه فلوت

معمولا از سوخت گاز یا گازوئیل برای احتراق و تامین گرمای مورد نیاز برای ذوب مواد اولیه استفاده می‌شود. در کل پروفایل سوختن به طراحی کوره، ژنراتور‌ها، اندازه پرت‌ها، نحوه‌ و میزان توزیع آتش بر روی بلنکت، نسبت بار به خرده شیشه و نوع شیشه تولیدی بستگی دارد. درصد بچ نیز عامل مهمی در انرژی مورد نیاز برای ذوب‌کردن مواد اولیه است، هر چه درصد خرده شیشه مصرفی در بچ افزایش یابد، به میزان انرژی کمتری برای ذوب بچ نیاز است. این موضوع به این دلیل است که واکنش‌های لازم جهت تبدیل مواد اولیه به شیشه در خرده شیشه یا همان کالت قبلا انجام گرفته است. پس خرده شیشه با پایین آوردن انرژی لازمه برای ذوب باعث این می‌شود که دمای پایین‌تری برای ذوب شیشه نیاز باشد و به این ترتیب دمای کوره را کاهش و عمر کوره را افزایش می‌دهد.

مشعل‌های استفاده شده جهت احتراق سوخت، بسته به نوع سوخت مصرفی به دو دسته گازی و گازوئیلی تقسیم می‌شوند.

مشعل‌های گازی

مشعل‌های گازی  افزایش سرعت (کاهش اندازه‌ی نازل) شعله را کوتاه‌تر و افزایش اندازه نازل شعله را بلند‌تر خواهد کرد. زمانی که اختلاف بین جریان گاز و جریان هوا افزایش یابد، میزان اختلاط نیز افزایش می‌یابد. پس از خروج گاز از نوک مشعل شتابش تا حد زیادی از بین می‌رود و هوای احتراق و مکش ژنراتور است که شعله را در سرتاسر کوره به حرکت درمی‌آورد. طول شعله به محل قرارگیری مشعل و میزان هوای احتراق بستگی دارد. باید نازلی انخاب شود که بتواند سرعتی در بازه‌ی 75 تا 90 متر بر ثانیه تولید کند. برای به حداقل رساندن تولید Nox و افزایش راندمان حرارتی نیاز است مشعل‌های به خوبی درزبندی شوند. رعایت زاویه شعله، طول شعله، مقدار هوای اضافه مورد استفاده برای شعله در پورت‌های مختلف نیز بسیار پر اهمیت است.

مشعل‌های گازوئیلی

 در این نوع مشعل از هوای اتمایز برای اسپری‌کردن سوخت استفاده می‌شود. هوای اتمایز سوخت مایع را به قطرات ریز تبدیل کرده تا سطح کافی برای انجام واکنش بین سوخت و اکسیدان در زمان در نظر گرفته شده  فراهم شود. ویسکوزیته سوخت برای یک احتراق موفقیت آمیز باید کنترل شود. در این زمینه ویسکوزیته گازوئیل بسیار مهم است. برای مثال اگر ویسکوزیته سوخت بسیار بالا باشد یا باید سوخت را باید تا دمای اصی گرم کرد یا اینکه باید هوای فشرده اتمایز را افزایش داد. معمولا در زمستان به علت سردی هوا ویسکوزیته گازوئیل افزایش می‌یابد و فرایند اتمیزه‌کردن آن به مشکل برمی‌خورد. برای رفع این مشکل می‌توان قبل از رسیدن گازوئیل به مشعل آن را با هیتر گرم کرد.

آلودگی‌های ناشی از سوختن مشعل

مونوکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن، اکسید‌های سولفور، دوده، HF و HCl از جمله آلودگی‌های ناشی از احتراق هستند. برای اینکه احتراق ناقض نداشته باشیم باید دقت بسیار زیادی در میزان هوای لازم برای احتراق و هوای اضافه داشته باشیم. همچنین برای کاهش دادن شکل‌گیری Nox باید به اکسیژن اتمسفر کوره و دمای شعله توجه کرد. به این منظور تا جایی که امکان دارد باید دمای سقف را پایین نگه داشت. هوای اضافی در کوره را به حداقل رساند. از نازل‌های بلندتر در مشعل استفاده کرد. اشتعال را به صورت مرحله‌ای انجام داد.

برای حذف SOx نیز باید مقدار SO3 در بچ را به حداقل رساند و دمای سقف را در پایین‌ترین حد ممکن نگه داشت.


به منظور آشنایی بیشتر با انواع سیستم‌های بکار رفته در شیشه فلوت می‌توانید موضوعات زیر را دنبال کنید: